Halina w podróży

wtorek, 15 września 2026

Sardynia 15 września 2026

15 września 2026

Wstajemy przed siódmą bierzemy plecaki i idziemy na śniadanie. Potem szybko do samochodu bo przed nami droga do Caligari. caligari to stoloca Sardynii. Droga dosyć długa, ale postanowiłysmy odwiedzić miasto ktore ma bardzo długą historię. Samo położenie powodowało że to miejsce było łakomym kąskiem.Droga prawie cały czas trasami szybkiego ruchu. Ale w standardzie Sardyńskim a nie Polskim. Ale nie było źle. Parkujemy na ulicy Belverede. Piękny widok na całe miasto i morze. .Ruszamy na zwiedzanie miasta. Pełno tu turystów. Nauczona wczorajszym doświadczeniem pytam faceta w kiosku o możliwoścć parkowania. Zapewnia mnie że można bezpłatnie. Stojący obok ludzie mówię mi po polsku że jeśli są białe pasy to można bezpłatnie. Ruszamy w drogę na plac pałacowy. Tu są najważniejsze zabytki miasta. Stary ratusz.,palac królewski i Katedra wniebowzięciaNMP. Marzy nam się kawa, ale ndwie kawiarnie są blegane. Wchodzimy do katedry. Ma wspaniały fasadę. Wnętzre jeszcze piękniejsze. Zdobione polichromią marmurową i zotem. Robi na nas niesamowite wrazenie. szczególnie kaplica pizneńczyków gdzie znajdują się tablice z nazwiskami osób pochowanych w tym miejscu.. Obok katery stoi stary ratuszw barokowym stylu. My jednak postanowiłyśmy zwiedzić pałc królewski. Był on siedziba wiekróla sardynii. Jest tam galeria obrazów wszystkich wicekrółów Sardynii. największe wrażenie zrobiła na nas ogromna klatka schodowa. Pałac był też siedzibą króla Sabaudii w czasie panowania Napoleona I. Pokoje na pierwszym piętzre maja przepiękne żyrandole. Największe wrażenie zrobiła na nas slala Rady. Przepiękne freski na suficie i stiuki na ścianach. Droga prowadzi nas do Bastionu Remigiusza. najpierw zapowiadałó się neiciekawie. Jakiś remonu wielki taras. Nie bardzo wiedziałyśmy o co chodzi z tym bastionem.. Został on wzniesiony na murach obronnych średniowiecznego miasta. Ogromny tars to nie wszystkoOgromne piękne schody z tarasu Umberta prowadzą nas na zadaszoną promenadę. Celem budowli było połazcenie dolnego i górnego miasta. Budynek zbudowany z z białego i żółtego wapienia robi na nas ogromne wrażenie. Jeszce większą radośc sprawia nam widok otwartych parasoli co wskazuje że są otwarte restauracje. zasiadamy przy stoliku. kelner przynosi kartę. czekamy pół godziny. Gdy zamawiamy okazuje się nie ma dań ktore chciałyśmy zamówić, przesiadamy się dalej. zamawiamy danie dla dwóch. Przynoszą nam ogromny talerz owoców morza. Wygląda imponująco. Ośmiornice, kraby, mule , sercówki. Wrażenie wspaniałe a do tego jeszcze smak.Pychota. Podane z drobnym makaronem w kształcie kuek . To podobno makaron sardyński. Najadłyśmy się do syta. Wracamy na trasę zwiedzanie. szukamy wieży słonia.Wybudowana z białego wapnia przytłacza swoim ogromem. Marmurowy posąg słonia umieszczony w połowie tej 30 metrowej wieży miał przynosić szczęście pizeńczykom. . Z wieży słonia ruszamy do krypty św. R Restytuty. szukamy dość długo bo GPS nie bardzo nam chciał pomóc. Pytam spotkanego chłopaka w kryptę. On mówi ze jest tu pierwszy raz. inna kobieta pokazuje mi drogę. Wołam Bożenkę żeby przyszła. Chłopak po polsku mowi do mnie ze też jest z Polski. Uśmailiśsię . Krypta to ogromna jama w skale z licznymi korytarzami. Znajdują się w niej prochy św, Restytuty. Krupta była ozdobiona licznymi freskami. Praktycznie został tylko jeden. . Nie zrobiło to na nas większego wrażenia. Wracamy do samochodu praktycznie pustymi uliczkami. Całe maisto ma sjestę. Ruszamy samochodem do hotelu. Po drodze mija nas samochód na polskich numerach z Warszawy. Stwierdzamy że jednak Polacy dużo podróżują. O 19. 30 docieramy do hotelu. Kolacją dobra . Przyniosłyśmy swoją wodę. z pokoju hotelowego. Teraz tylkopraca nad blogiem i zdjęciami a potem plany na jutro.

poniedziałek, 14 września 2026

14 września

Pobudka po zóstej. Zbieramy się szybko i idziemy po lunchboxy. Facet na recepcji zakręcony. Mówię mu że chcę lunchboxy a on chce ode mnie klucz do pokoju. Zaskoczona daję mu. On lata porecepcji cały czas powtarza numer naszego pokoju. Sprawdza w jednym komputerze w drugim. Wreszcie przychodzi i pyta czy my dzis wyjeżdżamy. Oczywiście mówię mu że chcę śnaidanie w postaci lunchboxu.Wreszcie załapał. lecimy do samochodu. Ruszamy. Droga z poczatku pusta. Potem zaczynają się zakręty. jest brdzo wąska i kręta. Jedziemy i jedziemy, zaczynam się denerwować, że nie zdążymy na dzisiątą, bo GPS pokazje coraz późniejszy czas przybycia do Palau, gdzie mamy wyjecjhać na wycieczkę na wyspy.Kadę wolno. Za mną kolejka bo linia ciągła. Bożena się śmieje, że mogli nie wyjeżdżac jak ja jadę. W pewnym momencie dojeżdżam do traktora. On jedzie jeszzce wolniej.Teraz już nie jestem tą ktora tamuje ruch. Dojeżdżamy do Palau. Tu korek pzreogromny bo samochody wjeżdżają na praom. Zatrzymuję się na poboczu i lecę zapytać gdzie nasza łódć. W końcu znajduję nasz statek. Wracam do samochodu. Pytam kobietę ze4 stacji benzynowej czy mogę tu stać a ona że tylko godzinę . Jadę dalej. Znajduję fajne miejsce. Stoi już sporo samochodów. Szukam informacji czy można parkować ewentualnie czy parkowanie płatne. Nic nie ma . Idziemy na łódkę. Pytam obsługi czy mogę tam stać i czy się płaci. Oni że nie. Ruszamy w drogę. ArchipelagMadalenas jest nazywany europejskimi malediwami. Jestam bardzo ciekawa jak to wygląda. Najpierw przystanek na wyspie madalena. Mieasteczko jedyne na wyspie pełne turustów. Oczywiście nabrzeże. Wyżej nikt się nie fatyguje. MY poszłyśmy w poszukiwaniu sklepu spożywaczego, bo to co dostałyśmy z hotelu to godne pożałowania. same ciastka suchary i dżem. Do tego sztućce. Kupiłyśmy bułki i ser. Wracając pozwoliłyśmy sobie na lody, Pyszne właściwa konsystencja.. Lodziarnia znajdowała się przy pięknych schodach. Gdy siedziałyśmy i lizałyżmy lody czekałam az będą puste by zrobić zdjęcie. Przyuważyłam moment. Gdy podeszłamzobaczyłam jak na schodach rozsiadła sie kobieta. Mówię do Bożeny. Tyle czasu zcelkałam a ta się rozsiadła. W tym momencie słyszę głos nie rozsiadła sie tylko robię jej zdjęcie. Przeprosiłam i kolejna nauczka. Trzymaj język za zębami/Madalena piękne miasteczko z mnóstwem schodów. Ruszamy dalej na wyspę Cala Granara. Droga piękna widoki niesamowite, ale słońce praży. Docieramy do Cala Granara. Tu czas na kąpiel. Zatoczki cudo. Wybieramy tę z mniejszą ilością ludzi. Szukamy cienia. Rozkładamy moją szmatę biskupa zostawiamy plecaki i do wody. Plaża cudna miękka, woda bosko krystaliczna. Jest cudownie. W pewnym momencie widzimy że pod naszym dzrewkiem rozłożyła się rodzina z dwójką dzieci i babcią. Tak się rozłozyli ża nasze rzeczy w srodku pomięzy nimi. Trudno nie ma co robić zadymy. Pływamy moczymy się . Wracamy n a nasze miejsce . Godzina mija bardzo szybko. Wracamy na statek Traz wyspa Budelli. Tu z morza mamy podziwiać różowy pisek na plaży. Powiem szcerze nie widziałam. Bożena tez. Ale znów skok ze statku do morza i chwila kąpieli w cedonie czystej wodzie. Teraz czeka nas czwarta wyspa Santa Maria. Tu na widok zatoczek aż nas zatkało. Po prostu cuda. kolory morza niesamowite do tego piękna skały i woda odpowiednio ciepła czysta i taka otulająca. Siedzimy do ostatniej chwili. Teraz powrót. W porcie niestety niespodzianka. mandat za brak opłaty za parkowanie . Wszyscy, którzy tam stali dostali mandaty/ Ruszamy w drogę powrotną. jedziemy inną trasą. prawie cała droga to droga ekspresowa. Robimy zakupy w Lidlu i wracamy do hotelu. W restauracji niestety po godzinie od jej otwarcia tylko nędzne resztki. Niczego nie donoszą. Ale mięso bylo pyszne. W pokoju pogfawędka o mijającym dniu i plany na jutro.

Sardynia 13 września 2026

13 września

Wstajemy wcześnie, lecimy na śnaidanie i z buta do przystanku autobusowego, by dojechać na lotnisko, Kupuję bilety w automacie. Na lotnisku kolejka Odbieram kluczyki do samochodu i ruszamy w drogę miał być mały suv a dosatłam Cuprę limuzynę. Ruszamy do Sassari. Walczymy z GPS bo się niechce słuchać, ale pokonujemy go i juz prowadzi dobrze, Dojeżdżamy po niecałej godzinie do Sassiere. Przyjechałyśmy tu by zobaczyć śliczną fontanne. faotanna rzeczywiście śliczna. Ale otoczenie pozostawia wiele do życzenia. Zarośniete, wejście na plac przez zardzewiała bramę. Taki włoski bałagan, albo urok.Postanawiamy darować sobie liczne kościoły w Sassiere i riszamy do Castesardo. Droga niezła z wyjątkiem jednego odcinka, którym poprowadził nas GPS. Była tak wąska że dwa samochody nie mogły się minąć. A ciągnęa się parę kilometrów. jechałam z duszą na ramieniu. Widoki miasteczka, ktore wyłóniło się zza zakrętu to był jeden okrzyk radości. Wysoka góra na niej mnóstwo kolotorych domków z czerwoną cegła a na szczycie zamek z wysoką wieżą. Wjeżdżamy do maisteczka. Parkujemy w pierwszym możliwym miejscu i wspinamy się do góry. Bożenka dzielnie pokonuje trudności. Widzę że nie ma siły zwalniamy tempo. Ogladamy piękną biżuterie z koralowców zcerwonyc. W końcu docieramu do zamku Doriów. Chodzimy po komnatach wypełnionych eksponatami wikliniarstwa Sróżimnomorskiego . Największe wrazenie zrobił na nas widok ze szcytu zamku. Widok na zatoki oszałamiający. . Po zwiedzeniu zamku czas na coś dla ciała. Idziemy do restauracji z widokiem na zatokę. Tu szaleństwo owoców morza. Najpierw na start przegrzebki, tuńczyk coś do czego lepiej się nie przyznawać bo można starcić stanowisko czyli ośmiorniczki ,i wspanaiły łosoć. Potem z grillla kalmary langustynki jakieś rakowate, ryba nie wiemy jaka, kałamarnica i wiele innych. Wszystko pycha, Najadłyśmy się i dalej w drogę. wchocdimy do kościołaMatki Boskiej łaskawej gdzie znajduje się krucyfiks czarnego Jezusa. Teraz droga prowadzi do katedry Antoniego Pustelnika Ma ona kolorową majolikna kopule. Tu też z tarasu widok marzenie. Przyy katedrze znajduje się przeniesione z katedry krypty oraz rzeźby z nagrobków. Wracamy zadowolone . Jedziemy do skały słónia. jest to skała powulkaniczna , którą natura wyrzeźbiła w kształcie słonia. Z daleka robi niesamowite wrażenie. Po tych przygodach postanawiamy pojechać jeszce na plażę la Pelosa. Jest to jedna z najpiękniejszych plaż. Trudno się na nią dostać bo ilośc osób jest limitiwana i trzeba zamawiać biety z wypzredzeniem. Sprwdzilam. Dziś mogłam kupić bilet na 30 września. Ale po 18 mozna wejśc za darmo. Pojechałyśmy więć żeby się wykąpać. rzeczywiście piasek mięciutki jasny wejscie do morza cudowne długo płytkie sam piasek na dnie. Woda cudownei przejrzysta i ciwpła. Wykąpałyśmy się chwilę odpoczęłyśmy i trzba wracać. Dojechałyśmy na 8.30 do hotelu. Miałam kopot ze znalezieniem miejsca parkingowego ale udał się. Idziemy bezpośrednoi na kolację a potem pokój blog i wieczorne podsumowanie dnia

Sardynia 12 września 2026

12 września

Dziś z Bożenką wywlatujemy na Sardynię. Planowałysmy na Rodos ale ostatecznie padło na Sardynię. Wylot z Modlina 5.45. Planuję o którejmusimy wyjechać z domu. Padło że parę minut przed 4. W nocy się budze i postanawiam jeszcze raz sprawdzić informację o odlecie. W ulotce jest napisane, ze odprawa zaczyna się dwie godziny przed wylotem. Postanawiam jednak wyjechać wczesniej. Ruszamy troche po trzeciej. Droga pustaa, ale remont utrudnia jazdę. Docieramy przed czwartą na lotnisko. Przed terminalem zosatwiamy samochód. Odprawa jest w trakcie. Oddajemy walizki i czekamy na samolot. Wszystko odbywa ssię o zcasie . Jestem zadowolona, że przyjechałyśmy wcześnjiej, bo wszystko odbyło się na spokojnie. W samolocie natychmiast padam ze zmęczenia. Właściwie budzę się tuż przed lądowaniem. Busikiem dojeżdżamy do hotelu.. Tu okazuje się że zakwaterowanie dopiero o 14. a spotkanie z rezydentką o 11.30. Idziemy do baru. Kupujemy po kawału pizzy i kawę. . Idziemy na spotkanie z rezydentką.. Nazywanie tej pani rezydentką to wielka przesada.Jej przekaz był taki. Macie szcęście miszkacie w najładneijszym mieście Sardynii. Proponuje dwiewycieczki. Na inne się nie zapisujcie, bo i tak ich nie zrealizuję. Nie ma co podróżować po Sardynii bo komunikacją jest byle jaka drogi też, i można mieć kłopoty z powrotem do hotelu. Gdy zapytałam o dojazd do lotniska odesłała mnie do google. Zostawiamy walizki i idziemy z Bożenką na spacer po Aghero. . Jesst bardzo ciepłó. Idziemy zacienionym chodnikiem . ktory jest promenadą wzdłuż wybrzeża.Wchodzimy do kościoła sw. Michała, oglądamy wieże pozostałości murów obronnych.kościół Sw Michała zpiękną majolikową kopuła jednym z symboli miasta i katedrę z wysoką dzwonnića Idziemy na obiad. zamawiamy makaron i bruschetę. Zapychamy żołądki i wracamy się zakwaterować.Szyba kąpiel i z powrotem do lghere. Po zakwaterowaniu ruszamy do Alghero jeszce raz. Teraz idziemy nad morze. Tu piękna marina i dlugi falochron. Zdziemy molem przy falochronie. Wiaterek i cień daja nam komfort w temperzeturze ponad 30 stopni. Szukamy ulicy via Kaledonia , bo stamtąd odjeżdżają autobusy na lotnisko. Ustalamy wszystko na następny dzień. Chodzimy po wąskich uliczkach. Zaglądamy do slkepików. próbujemy pysznych serów. Miasteczko jest urocze. Wracamy na kolację. zaskakuje nas mały wybór potraw. Ale są samczne, Woda i inne napoje niestety dodoatkowo płatne. Trochę nas to dziwi że w restauracji nie można dostać wody za darmo ale trudno. Wracamy do pokoju. Tu pogawędka na balkonie przy lampce wina. Jest cudownie ciepło. i fajnie.

czwartek, 7 maja 2026

Uzbekistan 7 maja Taszkient

7 maja

Pobudka wcześnie mimo że nie ma potrzeby. cały czas denerwuję się tym że mamy za duże i za cięzkie walizki. Jedziemy z naszym kierowcą na lotnisko. jest bardzo miły. Na wszelki wypadek gdybyśmy nie przeszły odprawy pytam ile kosztuje przejazd do Taszkientu.Mówi że 120 dolarów i jedzie się około 4 godzin. oddycham z ulgą . plan awaryjny jest. Żegnamy się z nim. Oczywiście podwózka za darmo. Skoro zaoferował nam podwózkę za darmo to nie wychylam się. Na lotnisku gdy zaczyna się odprawa widzę że facet nadaje walizkę takiej samej wielkości jak nasze. Przeszła to i nasze przejdą. Wszystko co ciężkie wrzuciłam do plecaczka. Waży 10 kilo . Walizka 18. Moniki walizka 15 kilo. Kobieta każe nam zapłacić za nadwagę. Idziemy do okienka. facet daje nam karteczki. mamy iść zapłacić w banku. Okienko obok. Nikogo nie ma . Nasze walizki leżą na taśmei. Odprawa zablokowana. czekamy 10 minut dalej nikogo nie ma . Wracam do faceta że przecież zablokowana jest odprawa. Zebrał się już tłumek pasażerów. On poszeł szukać kobiety. Przychodzi oczywiście z telefonem w garści i gada. Płacimy około 100 zł za nadwagę. Teraz już wszystko idzie jak z płatka. Godzina lotu mija niepostrzeżenie. Przed lotniskiem wzywam przez Yandex Go taksówkę. Czekamy czekamy juz powinna być a nie widzimy jej. Wreszcie wypatrzyłyśmy że minęła nas i pojechała jakieś 100 m dalej. Wszystkie taksówki zatrzymują się przy chodniku prowadzącym z terminalu. jest tylko jeden i na dodatek jest w tym miejscu wnęka dla samochodów. Ruszamy. Jestem zdziwiona że trzeba zapłacić prawie 2 razy więcej niż poprzednio ale jestem pewna że wbiłam dobrze nazwę hotelu i adres. jedziemy i jedziemy . Facet pyta dlaczego tak daleko mieszkamy. Ja mu mówię że w hotelu Ramada by Wydham. On tumaczy nam ze jedziemy okrężną drogą bo jest korek. Wyjeżdżamy z miasta. Pokazuje nam gdzie jest granica z Kazachstanem. Mówię mu że wyjechaliśmy z miasta a on że to obwodnica. Wreszcie skręcamy w jakieś przemysłowe zadupie. Jakieś rury, małe domki no wiadomo że to nie to. facet zatrzymuje się przed jakąć chałupiną i mówi że to tu. My na niego że to ma być hotel duży 4 gwiazdkowy w centrum . Pokazuję mu rezerwację na bookungu.On zbierze moją rezerwację z ktorej zamawiałam taksówkę i mówi że to ja popełniłam błąd. Ze w Taszkiencie są dwa hotele o tej samej nazwie. No ale przecież nie przywiózł nas do hotelu innego o tej samej nazwie. Wracamy z powrotem/ Wreszcie zajeżdżamy pod właściwy adres. Facet chce podwóją stawkę. Ja oczywicie nie widzę powodu żeby mu płacić tyle. Ale niestety mam tylko 100000 sum a przejazd był uzgodniony na 75000 sumów . Daję mu ten banknot to jest około30 złotych. Meldujemy się w hotelu i ruszamy do kompleksu Hazrati Imam. Jest to kompleks budynków powstałych wokół grobu uczonego Hazratiego. W skład tego kompleksu wchodzi medresa Barak-chana która powstała w XVi w meczet piątkowy i medresa Mudżi Mubaraka. najbardziej interesuje nas ten trzeci obiekt. Tam znajduje się najsparszy na świecie spisany egzemplarz koranu. Spisany jest na papierze z jeleniej skóry. Ma 353 olbrzymie pergaminy. Egzemplarz ten został spisany w VII wieku Księga ta została przywieziona przez Timura Chromego do Samarkandy. Potem został wywieziony do Ermitrażu do Petersburga.W 1924 wrócił do Taszkientu za sprawą Lenina..Na tym postanowiłyśmy zakończyć zwiedzanie. Obok kompleksu Hazrati Imam stoi potężny budynek przypominający meczet z turkusowymi kopułami 4 minaretami. Kłębi się przed nim tłum ludzi Ogromna kolejka po bilet i do wejścia. To otwarte w 2025 r Centrum Kultury Islamskeij. Budynek i otoczenie robią wrażenie. Teraz czas na zakupy. Wołam taksówkę przez Yandex i jedziemy do bazaru Chorsu taksówkarz mówi tylko po uzbecku. Denerwuje się bo nie rozumiemy a chce coś ustalić. W końcu pokazuje nam na zdjęciach budynek bazaru. Kiwamy głowami i jedziemy. Chyba nie jest zadowolony bo to jest stosunkowo blisko, ale upał jest niemiłosierny. Pokazuje 37 stopni. Na bazarze tez gorąco, ale w szale zakupów zapominamy o tym. Kupujemy jakieś słodycze miejscowe, orzeszki potem drobne upominki i wychodzimy z bazaru bo przecież i tak mamy nadwagę bagażu. To znaczy ja mam a Monika właśnie osiągnęła pełnię wagi. Gdy szukam w internecie jakiejś fajnej knajpy na ostatnią kolację Monikę zaczepiają dwaj Uzbecy, Jeden z nich oferuje pomoc przy znalezieniu restauracji. Jestem przekonana ze to będzie pudło. Idziemy i idziemy po tym bazarze. Wreszcie zaprowadza nas do alejki gdzie są same stoiska z jedzeniem. na tyłach można usiąść i zjeść. Facet doprowadził nas i się pożegnał. Gdzie indziej zaraz zażądaliby jakiegoś napiwku. To miejsce nie spełnia moich oczekiwań na ostatnią kolację w Uzbekistanie Oczywiście gdybyśmy dwa tygodnie temu tu trafiły w porze lunchu to może byśmy się zdecydowały, bo na pewno jedzenie jest smaczne i świeże. Ale nie teraz. Zamawiam taksówkę do restauracji Caravan, Podobno najlepsza w mieście, Wygląda wspaniale, klimatycznie. Zamawiamy szaszłyki jagnięce, sałatkę z pomidorów i kompot wiśniowy. Kompot wypijam praktycznie jednym haustem . Szaszłyk boski, mięciutki świetnie doprawiony. . Wspaniałe zakończenie wyjazdu. Teraz tylko pakowanie, ważenie wlaizki i jutro pobudka o 6.i żegnaj Uzbekistanie. Wspaniały kraj wspaniali życzliwi ludzie

terminal wSamarkandzie

nasz samolot do Taszkientu

centrum Kultury Islamskiej

medresa Barak Chana

medresa Mudźy Mubaraka

meczet piątkowy Hodży Mubaraka

widok na medrese Barak Chana

meczet Hodzy Mubaraka

koran

jedna ze stron koranu

w medresie Hodźy Mubaraka

wejście do meczetu Mubaraka

dziedziniec meczetu Hodży Mubaraka

dziedziniec meczetu

w meczecie

co to za wzrzywo ?rzodkiew?

restauracja Caravan

środa, 6 maja 2026

Uzbekistan 6 maja Shahrisabas Samarkanda

6 maja

Znowu pobudka o 7. Nie dokończyłam wczoraj bloga i dzisiaj z samego rana przed śniadaniem kończyłam. Monika też wstała wcześnie. Po śniadaniu jedziemy z kierowca do pałacu Timura W Szachrisabs. Kierowca się spóźnia. Przeprasza nas serdecznie. Ruszamy w drogę. Ale jest korek Jedzie jakaś kolumna rządowa. Potem pełno policji. Zatrzymują kierowcę. Coś tam nie gra . Przychodzi żeby mu dać 100 dolarów. zapłacił ruszamy. Dojeżdżamy do jakiegoś miejsca wyglądającego na park zabaw dla dzieci sprzed lat. On nas namawia żebyśmy zrobiły zdjęcia na górce. Mówi o jakimś aktorze . Nam nazwisko nic nie mówi. Wchodzimy. Rzeczywiście widok jest ładny ale tylko ładny natomiast park zabaw raczej przestarzały. Gdy widzę zdjęcia bohaterów Winnetou to już wiem o jakim aktorze mówił kierowca. Jedziemy dalej. Droga się ciągnie. Wjeżdżamy w góry. Już liczyłyśmy że tu są te gondole na górę, ale nie. Mijają dwie godziny a my jeszcze w lesie. Monika zaczyna się wkurzać że tak długo jedziemy. Wyjechałyśmy z gór. Kierowca mówi że za 25 minut będziemy na miejscu. Nie bardzo mu wierzę, O 12 dojeżdżamy do gondoli. Wjeżdżamy gondolami na górę. Widok turkusowego jeziora wśród gór poprawił nam humory ale nie do końca Cieszymy oczy widokiem robimy fotki i wracamy na dół. Teraz już prosto do Szahrisabz. Jest to miasto założone 2700 lat temu przepełnione historią bo i Aleksander Wielki i inni wielcy wodzowie tu zostawiali swoje pamiątki. W Szahrisabzie znajduje się Polski cmentarz wojenny Pochowano tu 256 żołnierzy i cywili zmarłych tutaj z powodu tyfusu, głodu klimatu i ciężkiej podróży. jak zwykle w takich przypadkach gdy widzę cmentarz z Polskim Orłem coś mnie ściska w gardle. Nazwiska wszystkich pochowanych są wymienione na tablicach. Serce krwawi gdy się widzi że ktoś maił 14. 17 czy 21 lat .. Z cmentarza ruszamy do najważniejszych zabytków Szahrisabs. najpierw biały pałac. Pozostały po nim tylko dwa pylony wejściowe . Obecnie mierzę 38 metrów ale według badaczy mogły mieć do 70 metrów wysokości a wieże do 80 metrów. Same pozostałości robią wrażenie, na nich są pozostałości zdobień w stylu Temurydów. Wnętrza były zdobione kolorowymi płytkami. Wynika to z odnalezionych pozostałości Budowę zakończono w 1395 r. Pałac został prawdopodobnie zniszczony przez chana Buchary. Szkoda, że pałac nie przetrwał do dzisiejszych czasów. Teraz kolej na medresę Czubin , ale po drodze mijamy pomnik Timura Chromego stojący po środku miejsca gdzie był pałac. Medresa Czubin mieści w sobie muzeum Timura Znajdują się tam różne pamiątki z okresu Timura oraz makiety różnych mauzoleów. Zachodzimy do meczetu Mulk Asztor. Ponieważ nie ma nikogo w meczecie siadam na schodku kazalnicy imama i czytam Monice o tym meczecie. Zagląda do meczetu imam. Gdy widzi, że czytamy macha ręką, Wybiegam za nim, by zapytać o drogę do innych obiektów, a on że możemy sobie tam czytać. Oczywiście pokazał nam drogę do bazaru czorsu i meczetu Kok Gumbaz. Idziemy przez pięknie utrzymany park. bazar Czorsu jest w remoncie. Natomiast meczet piątkowy Kok Gumbaz wybudowany w 1434 r jest śliczny. Ma niebieską kopułę . Wnętrze pięknie odrestaurowane w kolorach błękitu, Takie lekki delikatne i eleganckie. Obok tego meczetu znajdują się dwa mauzolea. Przykryte 3 kopułami o turkusowym kolorze Wnętrza są pięknie udekorowane. Schodzimy na dół do kompleksu Dorus Siadat. kupuję bilety. Zbudowane jest tu mauzoleum Timura meczetu i salir dla pielgrzymów. Ściana główna była zdobiona marmurem. Niestety nic z tego nie zostało. Gołe ściany . Tylko w krypcie grobowej znajduje się sarkofag Timura z białego marmuru. Ale tu nie ma ciała Timura bo został przeniesiony do Samarkandy. Gdy wchodzę na teren kompleksu już po zwiedzeniu krypty zaczepia mnie kobieta pytając czy potrzebuję przewodnika. Gdy odpowiedziałam, że nie zaczęła pytać mnie czy kupiłam bilet. Zażądała bilety. Wyciągam z portfela wszystkie bilety. Ona mówi że nie mam biletu. Pokazuję jej na telefonie że płaciłam za bilet . Zaczynam pokazywać jej bilet z godziną zbliżoną do tej o której kupowałam bilet. Ona żebym poszła z nią do kasy. Ja nie mam zamiaru latać i coś udowadniać,. Wreszcie odczepiła się. My weszłyśmy do meczetu. Gdy wracałyśmy ona szła z kasy i przeprosiła mnie. Podjechał kierowca. Ruszamy w drogę powrotną, Po drodze zawozi nas do restauracji. Zachwala że jest wspaniałe mięso pieczone w piecu Tandoor. Wygląd restauracji nie jest zachęcający. Kierowca prowadzi nas na zaplecze i pokazuje wiszące tusze zwierząt. Potem piec tandoor i pieczone mięso. Zamawiamy pół kilo mięsa i sałatkę na dwie. ja biorę jeszcze kefir. Przynoszą nam pocięte kawałki mięsa, Niestety nie jest ciepłe, Do tego chleb. Monika upomina się o ciepły chleb, ale nie mają. Powiem szczerze. Nie rzuciło mnie to jedzenie na kolana. Oczywiście nie zjadłyśmy tego mięsa w całości. Zabrał to kierowca. Na koniec odwiedzamy mauzoleum Timura. To co zobaczyłam to mnie zatkało. Już sam budynek robi wrażenie. Piękna fasada Cudownie niebieska kopuła pokryta turkusowymi płytkami na dodatek jeszcze zdobionymi. Wnętrze mauzoleum to cudo. Kopuła w piękne wzory złoto i trochę błękitu . To samo całe ściany. Trudno opisać piękno tego wnętrza. Stoimy i stoimy i się gapimy. Trzeba jednak wracać. jesteśmy w niedoczasie. Docieramy do hotelu o 18 zamiast planowanego powrotu o 15. Chwile odpoczywamy i jedziemy na pokaz światło i dźwięk w Ragistanie, Gdy przyjeżdżamy jest niewiele ludzi, ale po pół godzinie jest tłum.. My mamy wspaniałą miejscówkę z tarasu widokowego. Pokaz to gra świateł zgrana z muzyką uzbecką. Pokaz trwa 15 minut. Kobieta stojąca obok mówi mi że czytała że będzie jakiś drugi pokaz. Wszyscy jednak wychodzą. Ja zamawiam taksówkę przez Yandex Go. Ma być za 11 minut. Patrzymy jak odjeżdżają autobusy wycieczkowe a naszego samochodu nie ma. Dzwonię do niego nie odbiera, piszę maila nie odpisuje. Latamy jak poparzone po obu stornach ulicy ale nie znajdujemy go. za to dostaję wiadomość ze już mi stawka za przejazd rośnie za czekanie kierowcy. rezygnuję z tego przejazdu i wołam drugą taksówkę. Okazuje się że rozpoczął się drugi pokaz. Monika zerka na niego. jest inny jakaś bajka. Ja oczywiście wypatruję taksówki. Jest podjeżdża i wracamy do hotelu. Jutro lotnisko i Taszkient. Teraz zobaczyłam, że bagaż rejestrowy może mieć 10 kilo .My mamy po 20. Ciekawie będzie na lotnisku.