18 listopada
Noc w samolocie to nie jest moje marzenie, ale co zrobić skoro tylko o tej porze i tylko raz w tygodniu samoloty latają na Wyspę Bożego Narodzenia zwaną Kiritimati to nie ma co rymasić. O 6.30 lądujemy na lotnisku Cassidy. Terminal to maleńka wiata. Sprawnie rozładowują samolot i szybko przechodzimy odprawę. Na lotnisku czeka na nas przedstawiciel hotelu Coconuts homewstay. Gdy widzę samochód na który ładuje facet nasze walizki już mam złe przeczucia. Facet wsadza nas na pakę dostawczaka. Jest on przygotowany do przewozu pasażerów. Ławeczki po bokach a na środku fotel. Ja siadam na fotelu. Droga z lotniska niby asfaltowa, ale chyba lepiej by było gdyby tego asfaltu nie było. Trzęsie tak, że mi żołądek wskakuje do gardła. Po jakichś 40 minutach zajeżdżamy do obiektu. A tu stoją 4 domki na palach . Ściany zrobione z liści palmy , dach też. Drzwi to zasłonka. W środku jedno łóżko z moskitierą. Musze przyznać, że pościel czysta. . Po chwili wnoszą drugie łóżko ścielą.. ja jednak oponuję. Gdzie drzwi?. Przenoszą nas do budynku z dwoma "pokojami" . Są one przedzielone przepierzeniem z liści palmy i szmatą. Łazienka która miała być tylko do naszej dyspozycji to kibelek z kranikiem oraz w drugiej części prysznic. Oczywiście dla wszystkich mieszkańców.. Zaczynam szukać w Internecie jakiś inny, hotel lub lodge, ale można skontaktować się tylko telefonicznie . Gdy dzwonię nikt nie odbiera, Zresztą wcześniej pisałam maile i też nie odpowiedzieli. Postanawiamy ze Zbyszkiem, że trzeba zmienić ten lokal. Mówię facetowi że chcę wynająć samochód i muszę jechać do miasta. Facet twierdzi, iż droga do miasta London trawa godziną. Upieram się przy swojej decyzji. Jedziemy. Droga straszna. Rzuca nami jak kartoflami. Dziura na dziurze. Lepiej jechać bitą drogą niż tym asfaltem. Gdy docieramy po godzinie do kogoś kto niby ma samochód do wypożyczenia nasze wyobrażenie miasta zostaje brutalnie zweryfikowane. Tu nic nie ma . Jedyne budynki jakie widzieliśmy po drodze to szkoły i sklepy chińskie oraz kościoły. Reszta to chatki. MIasto to jedna ulica i porozrzucane domy oraz kilka chińskich sklepów. Oczywiście facet nie ma samochodu. Powiem więcej, wcale bym go nie wypożyczyła, bo po takich drogach, to nie ma co jeździć samemu. Po drodze zauważam hotel, ale nie chcę przy facecie chodzić i negocjować. Zatrzymujemy się przy sklepie by kupić wodę. W sklepie pytam sprzedawczynie o hotel. Ona jednak nie rozumie. Pokazuję jej, że chcę spać. To ona pokazuje mi stający na sprzedaż tapczan. W drugim sklepie spotykam faceta z Australii . Pracuje na Kiritimati, bo się ożenił z tutejszą mieszkanką. On pokazuje mi hotel. To ten który widziałam wcześniej. Idę tam . Chłopak jedzie na motorze i doprowadza mnie do hotelu. Tu dogaduję się z co do ceny i umawiam się że przyjadą po nas do Coconut Homestay. Wracamy do bazy. .Jest gorąco jak w piekle. Pot leje się z nas jak po deszczu woda. Przynoszą nam lunch . Bardzo smaczny. Ryż i kurczak z warzywami. Po obiedzie właściciel tego raju proponuje nam wyjazd na koncert, a właściwie na zawody w śpiewaniu. Przedstawiciele poszczególnych wiosek raz w roku mają takie zawody. Zgadzamy się. Facet o imieniu December daje nam szmaty do owinięcia bioder . Szmaty tu nazywają się lava. Okręcamy się tym i wchodzimy na bosaka pod ogromną wiatę. Tu wokół siedzą ubrani w różnego koloru lavy przedstawiciele wiosek biorący udział w zawodach. Zespoły śpiewają po kolei. Oczywiście nic nie rozumiemy. Konkurs trwa około 1,5 godziny. Nawet nie wiem kto wygrał. Wracamy do bazy. Przed 17 pojawia się furgonetka z kobietą z hotelu. Idę do właściciela i mówię mu, że rezygnujemy z jego hotelu. Nawet się nie rzuca. Żąda tylko zapłaty za odbiór z lotniska i podróż do Londynu,. Płacę mu 150 dolarów i nie dyskutuję. Wiem, że przez najbliższy tydzień nikt do niego nie przyjedzie. Facet stracił klientów. Muszę zaznaczyć że był to jedyny "hotel" który odezwał się do mnie mimo, że jeszcze w Polsce napisałam maile z prośbą o rezerwację do wszystkich hoteli które znalazłam w Internecie. Przyjeżdżamy do hotelu. Tu przynajmniej jest normalny pokój z łazienką i klimatyzacją. Może nie luksus ale w porównaniu z tą etniką to pałac Wykłócamy się o Wifi, bo chcą zapłaty za dostęp do Internetu. Dodatkowo tylko dostęp na dwa urządzenia. W końcu udaje nam się osiągnąć cel. Wifi za darmo, a dostęp mamy do 3 urządzeń.. Obok jest restauracja, gdzie można coś zjeść. Ustalamy że o 19 przygotują nam rybę z frytkami. Chcę na jutro załatwić wycieczkę po wyspie. Kobieta przychodzi i rzuca cenę z sufitu. Nie decydujemy się. Może jutro da się coś załatwić taniej. Wyspa jest duża . To największy na świecie atol . Ma 50 kilometrów długości. Gdy jechaliśmy samochodem widać, że tutaj czas się zatrzymał. Domy z liści palmowych bądź z blachy falistej. Wszystko bardzo biedne. Domy porozrzucane giną wśród zieleni. która jest niesamowicie bujna. W niektórych miejscach widać ślady wypalania traw. Siedzimy cały czas w restauracji, bo to integralna część hotelu. Piszemy bloga. Kolacja ryba i frytki niestety niewypał. Frytki mogą być, natomiast ryba suche cienkie 4 kawałki czegoś co nie przypomina ryby. Zjadłam tylko frytki. Wracamy do pokoju, bo restauracja się zamyka. W pokoju ok, ale za oknem hałasuje agregat prądotwórczy. Nie wiem jak damy radę spać.
 |
| Kiritimati |
 |
| Kiritimati |
 |
| Kiritimati |
 |
| Kiritimati |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| wiata na spotkania wiejskie |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| cmentarz |
 |
| cmentarz |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| nasza etnika |
 |
| nasza etnika |
 |
| nasza etnika |
 |
| nasza etnika |
 |
| nasza etnika |
 |
| nasza etnika |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| wędzenie ryb |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| domy na Kieritimati |
 |
| w trakcie konkursu |
 |
| w trakcie konkursu |
 |
| facet miał tak pomalowane paznokcie |
 |
| a tak nogi |
 |
| wiata na spotkania |
 |
| konkurs śpiewu |
 |
| konkurs śpiewu |
 |
| Zbyszek w lavie |
 |
| w samochodzie na pace |
 |
| na wyspie |
 |
| przylecieliśmy |
 |
| spotkanie z właścicielem |