Halina w podróży

czwartek, 7 maja 2026

Uzbekistan 7 maja Teszkient

7 maja

Pobudka wcześnie mimo że nie ma potrzeby. cały czas denerwuję się tym że mamy za duże i za cięzkie walizki. Jedziemy z naszym kierowcą na lotnisko. jest bardzo miły. Na wszelki wypadek gdybyśmy nie przeszły odprawy pytam ile kosztuje przejazd do Taszkientu.Mówi że 120 dolarów i jedzie się około 4 godzin. oddycham z ulgą . plan awaryjny jest. Żegnamy się z nim. Oczywiście podwózka za darmo. Skoro zaoferował nam podwózkę za darmo to nie wychylam się. Na lotnisku gdy zaczyna się odprawa widzę że facet nadaje walizkę takiej samej wielkości jak nasze. Przeszła to i nasze przejdą. Wszystko co ciężkie wrzuciłam do plecaczka. Waży 10 kilo . Walizka 18. Moniki walizka 15 kilo. Kobieta każe nam zapłacić za nadwagę. Idziemy do okienka. facet daje nam karteczki. mamy iść zapłacić w banku. Okienko obok. Nikogo nie ma . Nasze walizki leżą na taśmei. Odprawa zablokowana. czekamy 10 minut dalej nikogo nie ma . Wracam do faceta że przecież zablokowana jest odprawa. Zebrał się już tłumek pasażerów. On poszeł szukać kobiety. Przychodzi oczywiście z telefonem w garści i gada. Płacimy około 100 zł za nadwagę. Teraz już wszystko idzie jak z płatka. Godzina lotu mija niepostrzeżenie. Przed lotniskiem wzywam przez Yandex Go taksówkę. Czekamy czekamy juz powinna być a nie widzimy jej. Wreszcie wypatrzyłyśmy że minęła nas i pojechała jakieś 100 m dalej. Wszystkie taksówki zatrzymują się przy chodniku prowadzącym z terminalu. jest tylko jeden i na dodatek jest w tym miejscu wnęka dla samochodów. Ruszamy. Jestem zdziwiona że trzeba zapłacić prawie 2 razy więcej niż poprzednio ale jestem pewna że wbiłam dobrze nazwę hotelu i adres. jedziemy i jedziemy . Facet pyta dlaczego tak daleko mieszkamy. Ja mu mówię że w hotelu Ramada by Wydham. On tumaczy nam ze jedziemy okrężną drogą bo jest korek. Wyjeżdżamy z miasta. Pokazuje nam gdzie jest granica z Kazachstanem. Mówię mu że wyjechaliśmy z miasta a on że to obwodnica. Wreszcie skręcamy w jakieś przemysłowe zadupie. Jakieś rury, małe domki no wiadomo że to nie to. facet zatrzymuje się przed jakąć chałupiną i mówi że to tu. My na niego że to ma być hotel duży 4 gwiazdkowy w centrum . Pokazuję mu rezerwację na bookungu.On zbierze moją rezerwację z ktorej zamawiałam taksówkę i mówi że to ja popełniłam błąd. Ze w Taszkiencie są dwa hotele o tej samej nazwie. No ale przecież nie przywiózł nas do hotelu innego o tej samej nazwie. Wracamy z powrotem/ Wreszcie zajeżdżamy pod właściwy adres. Facet chce podwóją stawkę. Ja oczywicie nie widzę powodu żeby mu płacić tyle. Ale niestety mam tylko 100000 sum a przejazd był uzgodniony na 75000 sumów . Daję mu ten banknot to jest około30 złotych. Meldujemy się w hotelu i ruszamy do kompleksu Hazrati Imam. Jest to kompleks budynków powstałych wokół grobu uczonego Hazratiego. W skład tego kompleksu wchodzi medresa Barak-chana która powstała w XVi w meczet piątkowy i medresa Mudżi Mubaraka. najbardziej interesuje nas ten trzeci obiekt. Tam znajduje się najsparszy na świecie spisany egzemplarz koranu. Spisany jest na papierze z jeleniej skóry. Ma 353 olbrzymie pergaminy. Egzemplarz ten został spisany w VII wieku Księga ta została przywieziona przez Timura Chromego do Samarkandy. Potem został wywieziony do Ermitrażu do Petersburga.W 1924 wrócił do Taszkientu za sprawą Lenina..Na tym postanowiłyśmy zakończyć zwiedzanie. Obok kompleksu Hazrati Imam stoi potężny budynek przypominający meczet z turkusowymi kopułami 4 minaretami. Kłębi się przed nim tłum ludzi Ogromna kolejka po bilet i do wejścia. To otwarte w 2025 r Centrum Kultury Islamskeij. Budynek i otoczenie robią wrażenie. Teraz czas na zakupy. Wołam taksówkę przez Yandex i jedziemy do bazaru Chorsu taksówkarz mówi tylko po uzbecku. Denerwuje się bo nie rozumiemy a chce coś ustalić. W końcu pokazuje nam na zdjęciach budynek bazaru. Kiwamy głowami i jedziemy. Chyba nie jest zadowolony bo to jest stosunkowo blisko, ale upał jest niemiłosierny. Pokazuje 37 stopni. Na bazarze tez gorąco, ale w szale zakupów zapominamy o tym. Kupujemy jakieś słodycze miejscowe, orzeszki potem drobne upominki i wychodzimy z bazaru bo przecież i tak mamy nadwagę bagażu. To znaczy ja mam a Monika właśnie osiągnęła pełnię wagi. Gdy szukam w internecie jakiejś fajnej knajpy na ostatnią kolację Monikę zaczepiają dwaj Uzbecy, Jeden z nich oferuje pomoc przy znalezieniu restauracji. Jestem przekonana ze to będzie pudło. Idziemy i idziemy po tym bazarze. Wreszcie zaprowadza nas do alejki gdzie są same stoiska z jedzeniem. na tyłach można usiąść i zjeść. Facet doprowadził nas i się pożegnał. Gdzie indziej zaraz zażądaliby jakiegoś napiwku. To miejsce nie spełnia moich oczekiwań na ostatnią kolację w Uzbekistanie Oczywiście gdybyśmy dwa tygodnie temu tu trafiły w porze lunchu to może byśmy się zdecydowały, bo na pewno jedzenie jest smaczne i świeże. Ale nie teraz. Zamawiam taksówkę do restauracji Caravan, Podobno najlepsza w mieście, Wygląda wspaniale, klimatycznie. Zamawiamy szaszłyki jagnięce, sałatkę z pomidorów i kompot wiśniowy. Kompot wypijam praktycznie jednym haustem . Szaszłyk boski, mięciutki świetnie doprawiony. . Wspaniałe zakończenie wyjazdu. Teraz tylko pakowanie, ważenie wlaizki i jutro pobudka o 6.i żegnaj Uzbekistanie. Wspaniały kraj wspaniali życzliwi ludzie

terminal wSamarkandzie

nasz samolot do Taszkientu

centrum Kultury Islamskiej

medresa Barak Chana

medresa Mudźy Mubaraka

meczet piątkowy Hodży Mubaraka

widok na medrese Barak Chana

meczet Hodzy Mubaraka

koran

jedna ze stron koranu

w medresie Hodźy Mubaraka

wejście do meczetu Mubaraka

dziedziniec meczetu Hodży Mubaraka

dziedziniec meczetu

w meczecie

co to za wzrzywo ?rzodkiew?

restauracja Caravan

środa, 6 maja 2026

Uzbekistan 6 maja Shahrisabas Samarkanda

6 maja

Znowu pobudka o 7. Nie dokończyłam wczoraj bloga i dzisiaj z samego rana przed śniadaniem kończyłam. Monika też wstała wcześnie. Po śniadaniu jedziemy z kierowca do pałacu Timura W Szachrisabs. Kierowca się spóźnia. Przeprasza nas serdecznie. Ruszamy w drogę. Ale jest korek Jedzie jakaś kolumna rządowa. Potem pełno policji. Zatrzymują kierowcę. Coś tam nie gra . Przychodzi żeby mu dać 100 dolarów. zapłacił ruszamy. Dojeżdżamy do jakiegoś miejsca wyglądającego na park zabaw dla dzieci sprzed lat. On nas namawia żebyśmy zrobiły zdjęcia na górce. Mówi o jakimś aktorze . Nam nazwisko nic nie mówi. Wchodzimy. Rzeczywiście widok jest ładny ale tylko ładny natomiast park zabaw raczej przestarzały. Gdy widzę zdjęcia bohaterów Winnetou to już wiem o jakim aktorze mówił kierowca. Jedziemy dalej. Droga się ciągnie. Wjeżdżamy w góry. Już liczyłyśmy że tu są te gondole na górę, ale nie. Mijają dwie godziny a my jeszcze w lesie. Monika zaczyna się wkurzać że tak długo jedziemy. Wyjechałyśmy z gór. Kierowca mówi że za 25 minut będziemy na miejscu. Nie bardzo mu wierzę, O 12 dojeżdżamy do gondoli. Wjeżdżamy gondolami na górę. Widok turkusowego jeziora wśród gór poprawił nam humory ale nie do końca Cieszymy oczy widokiem robimy fotki i wracamy na dół. Teraz już prosto do Szahrisabz. Jest to miasto założone 2700 lat temu przepełnione historią bo i Aleksander Wielki i inni wielcy wodzowie tu zostawiali swoje pamiątki. W Szahrisabzie znajduje się Polski cmentarz wojenny Pochowano tu 256 żołnierzy i cywili zmarłych tutaj z powodu tyfusu, głodu klimatu i ciężkiej podróży. jak zwykle w takich przypadkach gdy widzę cmentarz z Polskim Orłem coś mnie ściska w gardle. Nazwiska wszystkich pochowanych są wymienione na tablicach. Serce krwawi gdy się widzi że ktoś maił 14. 17 czy 21 lat .. Z cmentarza ruszamy do najważniejszych zabytków Szahrisabs. najpierw biały pałac. Pozostały po nim tylko dwa pylony wejściowe . Obecnie mierzę 38 metrów ale według badaczy mogły mieć do 70 metrów wysokości a wieże do 80 metrów. Same pozostałości robią wrażenie, na nich są pozostałości zdobień w stylu Temurydów. Wnętrza były zdobione kolorowymi płytkami. Wynika to z odnalezionych pozostałości Budowę zakończono w 1395 r. Pałac został prawdopodobnie zniszczony przez chana Buchary. Szkoda, że pałac nie przetrwał do dzisiejszych czasów. Teraz kolej na medresę Czubin , ale po drodze mijamy pomnik Timura Chromego stojący po środku miejsca gdzie był pałac. Medresa Czubin mieści w sobie muzeum Timura Znajdują się tam różne pamiątki z okresu Timura oraz makiety różnych mauzoleów. Zachodzimy do meczetu Mulk Asztor. Ponieważ nie ma nikogo w meczecie siadam na schodku kazalnicy imama i czytam Monice o tym meczecie. Zagląda do meczetu imam. Gdy widzi, że czytamy macha ręką, Wybiegam za nim, by zapytać o drogę do innych obiektów, a on że możemy sobie tam czytać. Oczywiście pokazał nam drogę do bazaru czorsu i meczetu Kok Gumbaz. Idziemy przez pięknie utrzymany park. bazar Czorsu jest w remoncie. Natomiast meczet piątkowy Kok Gumbaz wybudowany w 1434 r jest śliczny. Ma niebieską kopułę . Wnętrze pięknie odrestaurowane w kolorach błękitu, Takie lekki delikatne i eleganckie. Obok tego meczetu znajdują się dwa mauzolea. Przykryte 3 kopułami o turkusowym kolorze Wnętrza są pięknie udekorowane. Schodzimy na dół do kompleksu Dorus Siadat. kupuję bilety. Zbudowane jest tu mauzoleum Timura meczetu i salir dla pielgrzymów. Ściana główna była zdobiona marmurem. Niestety nic z tego nie zostało. Gołe ściany . Tylko w krypcie grobowej znajduje się sarkofag Timura z białego marmuru. Ale tu nie ma ciała Timura bo został przeniesiony do Samarkandy. Gdy wchodzę na teren kompleksu już po zwiedzeniu krypty zaczepia mnie kobieta pytając czy potrzebuję przewodnika. Gdy odpowiedziałam, że nie zaczęła pytać mnie czy kupiłam bilet. Zażądała bilety. Wyciągam z portfela wszystkie bilety. Ona mówi że nie mam biletu. Pokazuję jej na telefonie że płaciłam za bilet . Zaczynam pokazywać jej bilet z godziną zbliżoną do tej o której kupowałam bilet. Ona żebym poszła z nią do kasy. Ja nie mam zamiaru latać i coś udowadniać,. Wreszcie odczepiła się. My weszłyśmy do meczetu. Gdy wracałyśmy ona szła z kasy i przeprosiła mnie. Podjechał kierowca. Ruszamy w drogę powrotną, Po drodze zawozi nas do restauracji. Zachwala że jest wspaniałe mięso pieczone w piecu Tandoor. Wygląd restauracji nie jest zachęcający. Kierowca prowadzi nas na zaplecze i pokazuje wiszące tusze zwierząt. Potem piec tandoor i pieczone mięso. Zamawiamy pół kilo mięsa i sałatkę na dwie. ja biorę jeszcze kefir. Przynoszą nam pocięte kawałki mięsa, Niestety nie jest ciepłe, Do tego chleb. Monika upomina się o ciepły chleb, ale nie mają. Powiem szczerze. Nie rzuciło mnie to jedzenie na kolana. Oczywiście nie zjadłyśmy tego mięsa w całości. Zabrał to kierowca. Na koniec odwiedzamy mauzoleum Timura. To co zobaczyłam to mnie zatkało. Już sam budynek robi wrażenie. Piękna fasada Cudownie niebieska kopuła pokryta turkusowymi płytkami na dodatek jeszcze zdobionymi. Wnętrze mauzoleum to cudo. Kopuła w piękne wzory złoto i trochę błękitu . To samo całe ściany. Trudno opisać piękno tego wnętrza. Stoimy i stoimy i się gapimy. Trzeba jednak wracać. jesteśmy w niedoczasie. Docieramy do hotelu o 18 zamiast planowanego powrotu o 15. Chwile odpoczywamy i jedziemy na pokaz światło i dźwięk w Ragistanie, Gdy przyjeżdżamy jest niewiele ludzi, ale po pół godzinie jest tłum.. My mamy wspaniałą miejscówkę z tarasu widokowego. Pokaz to gra świateł zgrana z muzyką uzbecką. Pokaz trwa 15 minut. Kobieta stojąca obok mówi mi że czytała że będzie jakiś drugi pokaz. Wszyscy jednak wychodzą. Ja zamawiam taksówkę przez Yandex Go. Ma być za 11 minut. Patrzymy jak odjeżdżają autobusy wycieczkowe a naszego samochodu nie ma. Dzwonię do niego nie odbiera, piszę maila nie odpisuje. Latamy jak poparzone po obu stornach ulicy ale nie znajdujemy go. za to dostaję wiadomość ze już mi stawka za przejazd rośnie za czekanie kierowcy. rezygnuję z tego przejazdu i wołam drugą taksówkę. Okazuje się że rozpoczął się drugi pokaz. Monika zerka na niego. jest inny jakaś bajka. Ja oczywiście wypatruję taksówki. Jest podjeżdża i wracamy do hotelu. Jutro lotnisko i Taszkient. Teraz zobaczyłam, że bagaż rejestrowy może mieć 10 kilo .My mamy po 20. Ciekawie będzie na lotnisku.